'Het enige in het leven wat we weten is dat we dood gaan', zei ze.
En ze keek me verbitterd aan.
Ik moest haar gelijk geven en liet haar uitpraten.
Hoeveel uren wordt er niet gesproken, geklaagd over ziekte, lijden, angst (voor de dood). Vanuit mijn eigen leven en mijn ontmoetingen met mensen heb ik als dichter geprobeerd dat veel-koppige monster te verkennen en af te tasten.
Krokus in de winter
Toen het lichaam zo ziek was
en bij onderzoek bleek hoe organen
zo mooi, maar o zo broos zijn
Toen de geest helder wilde blijven,
omdat het lijden zo afmat,
omdat ophoesten de pijn vergroot,
toen wilde je wel even
die krokus zijn, winters,
maar bloeiend in de grasmat.
Uit het voorwoord van deze indrukwekkende bundel over het lijden:
'Het enige in het leven wat we weten is dat we dood gaan,' zei ze. En ze keek me verbitterd aan.
Ik moest haar gelijk geven en liet haar uitpraten.
Hoeveel uren wordt er niet gesproken, geklaagd over ziekte, lijden, angst (voor de dood)!
Vanuit mijn eigen leven en mijn ontmoetingen met mensen heb ik als dichter geprobeerd dat veelkoppige monster te verkennen en af te tasten.
Lenze L. Bouwers geeft in een veertigtal prachtige gedichten woorden aan datgene waar we vaak maar moeilijk woorden voor kunnen vinden. Troostrijk, indringend en hoopvol.
